Hoe werkt het lotuseffect?
Nano-deeltjes zijn de materialen van de toekomst!
Zij zijn klein, zeer, zeer klein zelfs, maar zij hebben het in zich.
Zij hebben heel andere stofeigenschappen dat deeltjes die men met het blote oog of een normale microscoop nog kan herkennen. Deze speciale eigenschappen werden bij de ontwikkeling van nanotol® gebruikt. Macroscopisch beschouwd wordt het verzegelde oppervlak voelbaar gladder, microscopisch ziet men het op het oppervlak liggende net van nano-polymeren dat zich op zogenaamde aandokplaatsen vast met het oppervlak verbonden heeft.
Nano-polymeren zijn ketens van nano-deeltjes:
- Nano-deeltjes zijn slechts enkele miljoenen delen van een millimeter groot. Een bladluis, maar ook een bacterie zijn daarentegen echte reuzen. Veel stofeigenschappen van een vaste stof zijn niet meer te zien wanneer men een enkel atoom bekijkt, maar treden pas in een groter atoomverband op.
- Nano-deeltjes bestaan enkel uit relatief weinige atomen, daarom bekleden zij een soort tussenpositie tussen een enkel atoom en een normale vaste stof.
- Grootte van het oppervlak in verhouding tot zijn volume.
- De licht-breekindex wijkt sterk van de gewone index af.
- Hardheid, taaiheid, flexibiliteit en het gedrag tegenover water worden door molecuulverbanden in het nanometerbereik bepaald.
In de natuur zijn er ook zelfreinigende oppervlakken zoal bij de lotusbloem.
- Indische Lotusblüte
Haar bladen zijn altijd zuiver, want zij beschikt over een ingebouwd zelfreinigingsmechanisme, dat men lotuseffect noemt, omdat dit effect voor de eerste keer bij de lotusbloem ontdekt werd. Op de bladen van de Indische lotusbloem vormt het regenwater ronde parels, die reeds bij de geringste inclinatie van het blad afrollen en daarbij stof en roet mee opnemen en verwijderen. Daardoor blijft het oppervlak van het blad zuiver en is na een regenbui onmiddellijk droog.
U wilt nog meer weten?
Verneem hier hoe het lotusfeffect werkt, waar zijn grenzen liggen en wat de ervaring is die de industrie hiermee opgedaan heeft.